سنگینی غمِ مادران شهدای کاج؛ پشت‌آسمان را خم خواهد کرد

یادم نمی‌رود که در زمان‌مکتب، یک‌سال به دلیل کمبودی اتاق، درس‌های مان بعد از ظهر برگزار می‌شد. عصرهای که کمی ناوقت‌تر خانه می آمدم؛ مادرم{که هزاران رحمت و غفران الهی بر او باد}خیلی نگران حال من می‌شد طوری‌که خودش یا کسی دیگری را می‌فرستاد در راهم که کجا شدم و چرا دیر کردم!

حالا فکر کنید پدر و مادری که یک عمر خون‌جگر می‌خورد و با فقر و ده‌ها نوع مشقت؛ جوانش را در مرحله مکتب و دانشگاه می‌رساند و به قد و قواره او نگاه می‌کند و امید دارد که درس بخواند و برای خودشان و این ویران‌شده وطن مصدر خدمت گردد، ناگهان در آموزش‌گاهِ جوانش انتحاری می‌شود و هیاهویی؛ یک‌ساعت بعد بدن تکه‌تکه شده عزیزش را در خریطه جمع کرده و تحویل پدر و مادرش می‌دهند!!

تهیه خبر و گزارش و یا توجیه و تحلیل این خبر چیزی دیگری‌ست و دیدن این مصیبت چیزی دیگر: احساس‌سوختن به تماشا نمی‌شود/ آتش بگیر تا ببینی چه می‌کشم.

این حجم عظیمِ مظلومیت و درد و داغِ مادران‌هزاره که شاهد پرپرشدن نونهالان شان بوده است؛ پشت آسمان را خم می‌کند!!

طوفان سهمگین آه و سوز مادران و پدران این جوانان غیرنظامی و بی‌دفاع؛ قطعاً آتش در خرمن دشمنان و حاکمان این کشور خواهند زد.

ما هیچ از خود پرسیده‌ایم که چرا به چنین سرنوشتی دچار شده ایم؟ چرا انسانیت قاتلان و انتحاریان این قدر مسخ می‌شوند که نوجوانان بی‌گناه و بی‌دفاع را در حین درس و مشق شان با عمل انتحاری چنین تکه‌تکه می‌کنند؟ چرا خشونت علیه دختران شده است نماد دین داری و تقوا؟ مگر قرآن تمام‌قد پشت این دختران بی‌گناه ایستاد نشده است که می‌فرماید: در قیامت سؤال خواهد شد که «بِاَیِ ذَنبٍ قُتِلَت؟» به چه جرمی کشته شدند؟

در روزگاری زندگی می‌کنیم که یکی از تاریخ و تمدن پنج‌هزار ساله حرف می‌زد و دیگری در یک جمله سه بار از کلام‌خدا و رسول دم می‌زنند؛ اما در عالَم عینی؛ زندگی، سرنوشت و وطن‌ما تبدیل به جهنمی شده است که نه در آن نه تمدنی وجود ندارد و نه تدیُن و تقوایی!

بهتر نیست اندکی بیاندیشیم و طرح نویی دراندازیم؟

یاد نوجوانانی شهید کاج جاویدان بادا

****************************

به مناسبت شهادت حدود شصت تن از دانش آموزان آموزشگاه کاج در دشت‌برچی که بیشتر دختران بودند و در صبح جمعه هشتم میزان 1401 هش از اثر انتحاری شهید شدند. همچنین به تاریخ 31 حمل همین سال از اثر انفجار در لیسه عبدالرحیم شهید و آموزشگاه ممتاز نیز حدود سی‌تن دانش‌آموز شهید شده بودند.