عروج جاویدانه
عروج جاویدانه از کُرسیدرس تا فراز عرش
(به بهانۀ شبهفتم شهادت دانشآموزان آموزشگاه کوثردانش-برچی)
من امشب فقط به مادران این 91تن نوجوان دانشآموز میاندیشم؛ چون خودم در کودکی پدرم را از دست دادم، میدانم که مرحوم مادرم برای بزرگکردن و مدرسه و مکتب رفتن من چهها که نکشید.
امروز واشنگتنپست طی گزارش دقیقی از شهادت 34 دانشآموز و جراحت 57 تن دیگر در حملهانتحاری به آموزشگاه کوثر دانش در دشتبرچی، خبر داد - در حالیکه سخنگویان دولت 25 نفر شهید می گفتند.
آری!
34 + 57 = 91 مادر!!
91 جگر سوخته!!
91 دنیایی تاریک و دوداگین!!
معروف شده است که هزارهها به طرف علم و دانش روی آورده است؛ کدام علم؟ کدام دانش؟ اگر واقعاً هزارهها با مسائل زندگی شان علمی برخورد می کنند، چرا نمیتوانند مشکلات شان را حل کنند؟ چرا هر طایفۀ برای تثبیت خود در معادلات سیاسی افغانستان، از چنگ و دندان نشان دادن به هزارهها آغاز میکند؟ علم که خود قدرت و آگاهی می آورد، اگر علمی وجود دارد چرا جلو این همه فجایع در میان هزاره ها گرفته نمیشوند؟
حقیقت این است که در افغانستان و میان هزارهها علمی وجود ندارد و دانشی نیست: با حل مسأله ریاضی صنفشش که کسی عالِم نشده و با پاسکردن جُزوههای 80 صفحهی در دانشگاههای افغانستان، دانشی تولید نمی شود. وقتی که چنین است چرا از چهار تا آموزشگاهی که بیشتر با انگیزه منفعتمالی در برچی تأسیس شده اند، بزرگنمایی میکنید؟ انگار شعبات آکسفورد و کمبریج و دانشگاه صنعتیشریف اینجا فعالیت میکند. چرا خود این آموزشگاهها با گماشتن نیروهای امنیتی محسوس و غیرمحسوس، با حیات مراجعین مسؤلانهتر برخورد نمیکنند؟
وقتی جناب امرالله صالح دشت برچی را دشت معرفت خواند، امروز که در قامت معاون اول رئیسجمهور و مسؤل درجه اول امنیتی کابل ایستاده است و برنامهی امنیتی شش و نیم دارند؛ چرا برای دشتمعرفت نیروهای پولیسی و امنیتی بیشتر نمیدهند که آمرین حوزات امنیت و پولیس نواحی مربوط، از کمبود کادر امنیتی و امکانات شکایت دارند؟ جناب صالح! یا آن ادعاها دروغ بود؟ یا اینکه معرفتِ دشتبرچی با سایر معرفتها فرق دارد؟(تبعیض).
حالا جواب دلهای آتشگرفته این 91 مادر را چهکسی میدهد؟ اینها درس میخواندند؛ تظاهرات نکرده بودند که حنیفاتمر و معصوماستانکزی پروندهسازی کنند که فلان کشور پشت این حرکت وجود دارد.
از مدعیان جمهوریت می پرسم: این 91 تن نوجوانی که میرفتند تا آینده وطن را بسازند، با خانوادههای داغدار و درد دیده شان جمهور نیستند؟ مدعیان جمهوریت چه مسؤلیتی در قبال اینهمه کشتار نوجوانان و دلهای سوخته مادران شان دارند؟؟؟
شب دهم عقرب/آبان 1399