زینب!

آره زینب. همان بانویی که امام معصوم(امام سجادعلیه السلام) در مقام او فرمود : أَنْتِ بِحَمْدِ اللَّهِ عَالِمَةٌ غَيْرُ مُعَلَّمَةٍ فَهِمَةٌ غَيْرُ مُفَهَّمَة‏ -  تو، بحمداللّه‏، عالمى هستى كه نزد كسى تعليم نديدى و دانايى هستى كه نزد كسى نياموختى.

پنجم جمادی الاولی سال ششم هجری روز ولادت با سعادت بانوی قهرمان كربلا و پرچمدار نهضت حسینی، حضرت زینب كبری سلام الله علیهما می باشد.

زمانی که در مدینه خبر ولادت حضرت زینب به رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم رسید، به خانه فاطمه دخترش آمد و امیرالمؤمنین ع از حضرت خواست تا نامی برای دخترش نهد. رسول خدا ص فرمود: اگر چه فرزندان فاطمه اولاد من اند، لکن امر ایشان را با پروردگار عالم است و من منتظر وحی می باشم. در این حال جبرئیل نازل شد عرض کرد: یا رسول الله! حق تو را سلام می رساند و می فرماید: نام این مولود را «زینب» بگذار، چه این را در لوح محفوظ نوشته ایم.

پیامبر قنداقه آن مولود گرامی را طلبید و به سینه چسبانید و ببوسید و نامش را زینب گذاشت و فرمود: وصیت می کنم حاضرین و غایبین امت را که این دختر را به حرمت پاس بدارند. همانا وی به خدیجه کبرا مانند است...[1]  

زینب سلام الله علیها در خانه وحی بزرگ شد و از منبع امامت علم آموخت و در مکتب قرآن رشد نمود. او در تمام زندگی مثل مادرش حضرت زهرا سلام الله علیهما پشتوانه ی بزرگی برای اسلام و امامت بود و در تمام صحنه ها از هیچ کوششی برای رشد و بالندگی نهال نوپای اسلام دریغ ننمود. بزرگترین تجلی عظمت زینب در قیام عاشورا بود که او نقش حفاظت از قیام خونبار حسینی را بر عهده داشت كه اگر چنین نبود ، خون امام حسین علیه السلام پایمال می گشت.

حضرت زینب علیها السلام در پسِ آن مصیبتها ، آنچنان بار سنگین پرچم ولایت را بر دوش گرفت و در برابر كفر ایستاد و خطابه خواند تا مردم را بیدار نمود و پس از آن حركتهای اسلامی ایجاد شد.

شاعری فارسی زبان چه زیبا در مقام صدیقه صغرا حضرت زینب سلام الله علیها سروده است:

زن مگو ، مرد آفرین روزگار ،

زن مگو، بنت الجلال اُخت الوقار .

زن مگو، خاک درش نقش جبین،

زن مگو، دست خـــدا در آستین.

القاب حضرت زینب علیها السلام

عظمت و روح بلند دختر امیرالمومنین علیهما السلام در میدان های مختلف ، سبب گردید كه او استوانه چنان محكمی باشد كه بخش سنگینی از بار امامت و زعامت پدر و دو برادرش را بر دوش كشد. محدثان و مورخان برای آن بانو ، القاب گوناگونی ذكر نموده اند كه هر كدام ، نشانگر قوت موضع گیری آن بانوی بزرگوار در برابر حوادث و رویدادهای مختلف است. پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم نام او را " زینب" یعنی زینت پدر گذارد. دیگر لقب های حضرت عباتند از :

عقیله بنی هاشم، عقیلة الطالبین ، عقیلة النساء، عقیله قریش،  ام المصائب، زینب كبری، صدیقه صغری، عالمه غیر معلمه، عارفه ، عامله، شریك الحسین ، محبوبه مصطفی، زاهده، باكیه[2]

مقام عظمی دختر امیرالمؤمنین چیزی نیست که گذشت زمان و  دیدگاه های متفاوت فرقه ی بتواند مانع درخشش آن گردد، بسیاری از شخصیت های بزرگ در طول تاریخ به پیشگاه این بانوی بزرگ سر تعظیم فرو آورده و قوت قلب او را که ناشی از اعتماد و اتکال قوی به خداوند بود، را ستوده اند.

1- ابن حجر عسقلانی می نویسد:" او ( حضرت زینب) مجسمه شجاعت و شهامت بود . روحی قوی  و همتی بلند داشت، او دارای روحی عظیم، منطق پایدار، قوت بیانی فوق العاده بود، آنچنان كه حیرت مورخان را برانگیخته است." [3]

2-  فریشلر نویسنده غربی می گوید:" ایراد آن نطق در كوفه ثابت می كند كه آن همه مصائب و سختی ها نتوانسته بودند روحیه آن زن را متزلزل كنند. در صورتی كه این خطر وجود داشت كه در همان حالِ سخنرانی او را به قتل برسانند. "[4]

3-  جلال الدین سیوطی در رساله "زینبیه" می نویسد :" زینب در زمان جدش رسول خدا پا به عرصه جهانی گشود و در دامن وی پرورش یافت . او هوشمندی توانا و دوراندیش ، و دارای قلبی پر قوت و پر صلابت بود . او 5 سال از عمر خویش را در كنار پیامبر خدا گذرانده و تربیت یافته است."

زینب و حسین هنوز هم الهام بخش موحدان و حق طلبان هستند

اهلبیت رسول خدا اسوه و نمونه عملی برای مسلمان ها هستند، قیام جانبخش عاشورا در طول تاریخ منبع الهام برای تمام مبارزان و حرکت های حق طلبانه و عدالتخواهانه بوده است. در افغانستان اسلامی نیز حسین و قیام بزرگ عاشورا همیشه در صدر الگوپذیری ها و منبع الهام بوده است. مبازرات مردم مسلمان افغانستان علیه تجاوز گران بین المللی چون انگلیس، شوروی سابق، رژیم تروریستی طالبان و اشغالگران غربی، همیشه ریشه و انگیزه دینی داشته که قیام فرزند زاده پیامبر حضرت امام حسین علیه السلام بزرگترین بخش آن هست. مجاهد مردان واقعی افغانستان همیشه با مراجعه و الگو پذیری از خاندان رسول خدا ص، پا به عرصه مبارزات گذاشته و هیچگاه این پشتوانه را فراموش نکرده است. نمونه اش رهبر شهید استاد مزاری است که در این روز ها در ایام ارتحال مادر گرامی شان خانم "زینب هاشمی"  قرار داریم. شهید مزاری بیشترین قوت قلبی اش ناشی از پشتوانه دینی بود و تمام زندگی او بیانگر این حقیقت بود که او سخت متشرع است. مثلا به عنوان نمونه از اسم گذاری شهید مزاری برای دخترش این موضع روشن می شود که چقدر آن شهید به اهلبیت رسول خدا ص ارادت دارد. معمولا مردم دوست ندارند دو فرد همنام در یک فامیل وجود باشد، ولی شهید مزاری علاوه از اینکه نام مادرش زینب است، اسم دخترش را هم زینب میگذارد!  این دو زینب خود بیانگر شخصیتی یک قهرمانی است که بعد از 14صد سال هنوز هم به زینب سلام الله علیها ارادت دارد.

1- تاج لنگرودی، محمدمهدی، سیمای حضرت زینب(س)، تهران، نشر ممتاز، 1375، رقعی، 224 صفحه.

2- خصائص زینبیه ، نورالدین جزائری.

3- سیمای حضرت زینب (س)، محمد مهدی تاج لنگرودی، ص 119.

4- همان، ص 120.