انا لله و انا الیه راجعون
در گذشت یکی دیگر از مجاهد مردان افغانستان را تسلیت عرض می کنم. الحاج سیدحسین انوری رهبر حزب حرکت اسلامی افغانستان و مشاور امورنظامی رئیس جمهور، بعد از سالها مریضی صعب العلاج هفته گذشته در هندوستان چشم از جهان فرو بست.
سالهای طلایی جهاد مقدس افغانستان که در آن تمام مردم این کشور جدا از تعلقات قومی و مذهبی برای خدا و عزت این وطن کمر بسته بودند، دانشگاه بزرگی بود که در خود شخصیت های تاثیر گزاری را تربیه کرد؛ یکی از این شخصیت ها مرحوم انوری بود که نام و یاد او را تاریخ افغانستان نمی تواند فراموش کند.
برای رهبران معاصر افغانستان و مخصوصا خانواده مجاهدین این کشور معمولا سه مرحله زندگی سیاسی طبقه بندی می شود: دوران جهاد، حکومت مجاهدین و زمان مقامت. در این میان فقط در دوران حکومت مجاهدین کارنامه های این جمع سیاه و غیر قابل دفاع است که باید به این برهه، به عنوان «فاعتبروا یا اولی الابصار» نگاه شود و از ناکامی ها و تلخی های آن به عنوان چراغی برای حرکت های سالم در مسیر آینده استفاده شود.
امروز که در سوگ ارتحال مرحوم انوری نشسته ایم، باید باور کنیم که سرنوشت تمام آدمی به این رفتن و نقاب خاک به رخ کشیدن ختم می شود و روزی خواهد رسید که هر کسی در سوگ عزیزی بنشیند و یا خود بدین حادثه گرفتار آید. 
کسی نمی تواند به جای خدا بنشیند و از اینجا احمد را به بهشت و محمود را به جهنم بفرستد؛ اگر باور به دادگاه عدل الهی دارید بگذارید او عادل خود قضاوت کند.